Kappacyzm i gammacyzm (głoski: K, G) - diagnoza i terapia u dzieci, Warszawa Ursynów

Podobne trudności:

Czym jest kappacyzm i gammacyzm?

Kappacyzm i gammacyzm to wady wymowy polegające na nieprawidłowej realizacji głosek K oraz G.

Głoski te powstają w tylnej części jamy ustnej – podczas ich wymowy tył języka unosi się w kierunku podniebienia miękkiego. Prawidłowa realizacja wymaga odpowiedniej sprawności języka, kontroli ruchów artykulacyjnych oraz prawidłowej koordynacji oddechu i mowy.

U dzieci trudności z głoskami K i G często pojawiają się na wcześniejszych etapach rozwoju mowy.Dziecko zazwyczaj pomija te głoski albo zastępuje. Jeśli dziecko utrwala nieprawidłowy sposób ich realizacji, warto skonsultować to z logopedą.

Rodzaje kappacyzmu i gammacyzmu

Dziecko nie wymawia głoski K lub G i pomija ją w wyrazie.

Przykłady:

  • „ot” zamiast „kot”,
  • „óra” zamiast „góra”,
  • „wiatra” zamiast „wiatrak”,
  • „foa” zamiast „foka”,
  • „noa” zamiast „noga”.

 Dziecko zastępuje K lub G inną głoską. Najczęściej spotykana zamiana:

K → T

Przykłady:

  • „tura” zamiast „kura”,
  • „fota” zamiast „foka”.

G → D

Przykłady:

  • „dama” zamiast „gama”,
  • „wada” zamiast „waga”.

Taki sposób wymowy wynika często z przesunięcia miejsca artykulacji do przodu jamy ustnej.

Dziecko próbuje wymówić głoskę K lub G, ale robi to w nieprawidłowy sposób. Może występować m.in.:

  • nieprawidłowa praca tylnej części języka,
  • zastępczy ruch innych narządów mowy,
  • nieprawidłowy przepływ powietrza.

Kiedy warto skonsultować kappacyzm i gammacyzm z logopedą?

Warto zgłosić się do logopedy, gdy dziecko:

  • po ukończeniu około 3.–4. roku życia nadal nie wymawia głosek K i G,
  • zamienia K na T lub G na D,
  • ktoś pomija te głoski w wyrazach,
  • ma trudności dotyczą również innych głosek,
  • ma problem z wymawianiem wielu słów zawierających K lub G,
  • jest mniej zrozumiałe dla osób spoza najbliższego otoczenia.

Etapy terapii kappacyzmu i gammacyzmu

Celem jest przygotowanie języka do prawidłowego ułożenia podczas wymowy K i G.

Ćwiczenia mogą obejmować:

  • uwrażliwienie miejsca artykulacji,
  • unoszenie i cofanie języka,
  • wzmacnianie sprawności tylnej części języka,
  • ćwiczenia precyzji ruchów artykulacyjnych,
  • poprawę kontroli narządów mowy.

Logopeda pomaga dziecku uzyskać prawidłowy sposób wymowy K i G. Na tym etapie dziecko uczy się:

  • gdzie znajduje się język podczas artykulacji,
  • jak kierować powietrze,
  • jak odróżniać prawidłową wymowę od wcześniejszego błędnego wzorca

Prawidłowe K i G są ćwiczone kolejno:

  • w izolacji,
  • w sylabach,
  • w prostych wyrazach,
  • w trudniejszych wyrazach,
  • w zdaniach.

Przykładowo:

  • k, g,
  • ka, ko, ku,
  • kura, kot, oko,
  • kokarda,
  • „Kasia kupiła książkę”.

Ostatnim etapem jest używanie prawidłowych głosek podczas spontanicznych wypowiedzi, rozmowy i codziennej komunikacji.

Metody terapii kappacyzmu i gammacyzmu

Ćwiczenia artykulacyjne

Ich celem jest zwiększenie sprawności języka oraz przygotowanie prawidłowej pozycji artykulacyjnej.

Ćwiczenia słuchu fonemowego

Pomagają dziecku rozróżniać głoski podobne, np.:

  • K i T,
  • G i D.

Ćwiczenia oddechowe i fonacyjne

Wspierają prawidłową koordynację oddechu i mowy.

Wywoływanie głosek metodami logopedycznymi

Logopeda dobiera sposób uzyskania głoski odpowiedni dla dziecka i jego trudności

Ćwiczenia utrwalające

Pozwalają przenieść prawidłową wymowę z gabinetu do codziennych sytuacji.

W zależności od przyczyny trudności terapia może obejmować również elementy terapii miofunkcjonalnej, ukierunkowanej na poprawę funkcji mięśni twarzy, języka i jamy ustnej.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące kappacyzmu i gammacyzmu

Głoski K i G powinny się pojawić do końca 3. roku życia. Ich prawidłowa realizacja wymaga sprawnej pracy tylnej części języka. Jeśli dziecko w wieku przedszkolnym nadal zastępuje K przez T lub G przez D, warto skonsultować jego wymowę.

Najczęściej wynika to z utrwalonego przedniego miejsca artykulacji. Dziecko używa łatwiejszego dla niego ułożenia języka i zamiast tylnojęzykowego K realizuje przedniojęzykowe T. Trudnością może się również okazać wygórowany odruch wymiotny.

U części dzieci wymowa poprawia się wraz z rozwojem, jednak jeśli zamiana K na T lub G na D utrwala się, pomoc logopedy może być potrzebna, aby zmienić nieprawidłowy wzorzec.

Ćwiczenia powinny być dobrane do przyczyny trudności. Samo powtarzanie słów z głoską K może nie wystarczyć, jeśli dziecko nie ma jeszcze prawidłowej pozycji języka.

Tak. Nieprawidłowa praca języka może współwystępować z innymi trudnościami artykulacyjnymi, dlatego podczas diagnozy logopeda ocenia całościowo wymowę dziecka.

Jeśli nie znajdą Państwo odpowiedzi na swoje pytanie, zapraszamy do naszego FAQ lub prosimy o kontakt.