Nietypowe reakcje na ból - diagnoza i terapia trudności sensorycznych, Warszawa Ursynów
Możliwe formy wsparcia:
Czym są nietypowe reakcje na ból?
Każdy odczuwa ból w indywidualny sposób. Reakcja na ból jest szczególnie widoczna u dzieci – niektóre reagują bardzo silnie nawet na niewielkie urazy, inne natomiast sprawiają wrażenie, jakby nie odczuwały bólu lub reagowały na niego znacznie słabiej niż ich rówieśnicy.
Sporadyczne różnice w reakcji na ból nie muszą oznaczać trudności rozwojowych. Jeżeli jednak reakcje są wyraźnie odmienne od typowych, utrzymują się przez dłuższy czas lub wpływają na bezpieczeństwo i codzienne funkcjonowanie dziecka, warto skonsultować je ze specjalistą.
Jak mogą objawiać się nietypowe reakcje na ból?
Dziecko może nie reagować na skaleczenia, stłuczenia czy upadki w sposób oczekiwany. Czasami dopiero po pewnym czasie można zauważyć, że doszło do urazu.
Niewielkie otarcie, uderzenie lub drobny zabieg pielęgnacyjny mogą wywoływać bardzo silny płacz, lęk lub długotrwały dyskomfort.
Dziecko może mieć problem z właściwą oceną intensywności bodźców, przez co jego reakcje wydają się zbyt słabe lub zbyt silne w stosunku do sytuacji.
Nieprawidłowym reakcjom na ból mogą towarzyszyć nadwrażliwość na dotyk, poszukiwanie silnych bodźców, trudności z równowagą lub koordynacją ruchową.
Kiedy warto skonsultować się z terapeutą
Warto zgłosić się do specjalisty, gdy dziecko:
- nie reaguje na urazy lub reaguje na nie bardzo słabo,
- często nie zauważa otarć, siniaków lub innych urazów,
- bardzo silnie przeżywa nawet drobne skaleczenia lub uderzenia,
- unika wielu aktywności z obawy przed bólem,
- oprócz nieprawidłowych reakcji na ból występują także inne trudności sensoryczne,
- zachowanie budzi niepokój rodziców lub utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Jakie są etapy terapii?
Terapeuta przeprowadza szczegółowy wywiad z rodzicami, obserwuje dziecko oraz ocenia sposób przetwarzania bodźców sensorycznych i ich wpływ na codzienne funkcjonowanie.
Na podstawie diagnozy ustalane są cele terapii oraz dobierane aktywności odpowiadające potrzebom dziecka.
Podczas zajęć dziecko uczestniczy w odpowiednio dobranych aktywnościach wspierających prawidłowe przetwarzanie bodźców sensorycznych oraz rozwój umiejętności samoregulacji.
Rodzice otrzymują zalecenia dotyczące codziennych aktywności wspierających rozwój dziecka oraz wskazówki dotyczące postępowania w domu.
Metody terapii
Terapia integracji sensorycznej
Podczas zajęć wykorzystywane są aktywności dostosowane do indywidualnych potrzeb dziecka, wspierające prawidłowe przetwarzanie bodźców sensorycznych.
Ćwiczenia regulujące odbiór bodźców
Odpowiednio dobrane aktywności pomagają układowi nerwowemu lepiej odbierać i organizować informacje płynące z otoczenia oraz z własnego ciała.
Ćwiczenia rozwijające świadomość ciała
Aktywności angażujące układ proprioceptywny pomagają dziecku lepiej rozpoznawać sygnały płynące z organizmu i właściwie na nie reagować.
Ćwiczenia wspierające samoregulację
Celem terapii jest rozwijanie umiejętności dostosowywania reakcji do różnych bodźców oraz poprawa funkcjonowania dziecka w codziennych sytuacjach.
Najczęściej zadawane pytania
Każde dziecko ma indywidualny próg odczuwania bólu. Jeżeli jednak reakcje są bardzo nasilone lub utrudniają codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować je ze specjalistą.
Przyczyn może być wiele. U części dzieci może to wynikać z odmiennego przetwarzania bodźców sensorycznych, jednak zawsze warto wykluczyć również inne możliwe przyczyny medyczne.
Tak. U niektórych dzieci trudności z przetwarzaniem bodźców sensorycznych mogą wpływać na sposób odbierania różnych doznań, w tym również bodźców bólowych.
Terapia jest proponowana po wykonaniu diagnozy, jeśli zatem w wyniku diagnozy zgłoszonej trudności okaże się, że nie zachodzi potrzeba terapii, to wówczas nie jest ona konieczna. Wykonanie diagnozy jest tym bardziej istotne, że nieprawidłowe reakcje na ból mogą mieć różne przyczyny i w zależności od obrazu trudności terapeuta może zalecić konsultację z innymi specjalistami (np. neurolog).