Nadwrażliwość dotykowa u dziecka - diagnoza i terapia integracji sensorycznej u dzieci, Warszawa Ursynów
Podobne trudności:
Możliwe formy wsparcia:
Czym jest nadwrażliwość dotykowa?
Nadwrażliwość dotykowa to trudność w przetwarzaniu bodźców odbieranych przez zmysł dotyku. Dziecko może odbierać zwykły dotyk jako nieprzyjemny, zbyt intensywny lub wręcz bolesny. W efekcie unika określonych materiałów, czynności lub kontaktu fizycznego z innymi osobami.
Nadwrażliwość dotykowa może wpływać na codzienne funkcjonowanie dziecka, utrudniając ubieranie się, pielęgnację, zabawę, spożywanie posiłków czy kontakty z rówieśnikami. W przypadku utrzymujących się trudności warto skonsultować dziecko z terapeutą integracji sensorycznej.
Jak może objawiać się nadwrażliwość dotykowa?
Dziecku mogą przeszkadzać metki, szwy, określone tkaniny lub ciasne ubrania. Ubieranie się często wywołuje protest lub silne emocje.
Niektóre dzieci nie lubią przytulania, trzymania za rękę lub niespodziewanego dotyku ze strony innych osób.
Dziecko może unikać zabawy piaskiem, plasteliną, farbami do malowania palcami, masami plastycznymi czy innymi materiałami o zróżnicowanej fakturze. Niechęć ta może także objawiać się brakiem akceptacji zabrudzenia – dziecko w sytuacji, gdy się pobrudzi odczuwa silną potrzebę natychmiastowego umycia, wyczyszczenia się.
Obcinanie paznokci, mycie głowy, czesanie włosów czy mycie twarzy mogą wywoływać silny dyskomfort lub protest.
Dziecko może unikać chodzenia po trawie, piasku, dywanie lub innych powierzchniach o różnej fakturze.
Kiedy warto skonsultować nadwrażliwość dotykową?
Warto zgłosić się do specjalisty, gdy dziecko:
- bardzo silnie reaguje na codzienny dotyk,
- unika przytulania lub kontaktu fizycznego,
- nie toleruje wielu rodzajów ubrań lub materiałów,
- odmawia udziału w zabawach wymagających kontaktu z różnymi fakturami,
- trudności utrudniają funkcjonowanie w domu, przedszkolu lub szkole,
- oprócz nadwrażliwości występują również inne trudności sensoryczne.
Jakie są etapy terapii?
Terapeuta przeprowadza wywiad z rodzicami, obserwuje dziecko oraz ocenia sposób przetwarzania bodźców dotykowych i ich wpływ na codzienne funkcjonowanie.
Na podstawie wyników diagnozy dobierane są aktywności odpowiadające potrzebom dziecka oraz ustalane cele terapii.
Podczas zajęć dziecko stopniowo oswaja się z różnorodnymi bodźcami dotykowymi w bezpiecznych warunkach. Ćwiczenia są dostosowane do jego możliwości i prowadzone w sposób stopniowy.
Rodzice otrzymują wskazówki dotyczące wspierania dziecka w domu oraz propozycje aktywności rozwijających tolerancję na bodźce dotykowe.
Metody terapii nadwrażliwości dotykowej
Terapia integracji sensorycznej
Podstawową metodą pracy są odpowiednio dobrane aktywności wspierające prawidłowe przetwarzanie bodźców dotykowych oraz regulację układu nerwowego.
Stopniowe oswajanie z bodźcami dotykowymi
Dziecko poznaje różnorodne faktury, materiały i formy dotyku w sposób dostosowany do swoich możliwości, bez wywoływania nadmiernego stresu.
Ćwiczenia regulujące układ sensoryczny
Aktywności angażujące również układ przedsionkowy i proprioceptywny pomagają lepiej organizować odbiór bodźców oraz wspierają proces samoregulacji.
Zabawy rozwijające tolerancję dotykową
W terapii wykorzystywane są zabawy z materiałami o różnych fakturach, które pomagają stopniowo zwiększać akceptację bodźców dotykowych.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące nadwrażliwości dotykowej
Może być jednym z objawów trudności w przetwarzaniu bodźców sensorycznych, jednak sama obecność nadwrażliwości nie jest wystarczająca do postawienia diagnozy.
U niektórych dzieci układ nerwowy odbiera bodźce dotykowe znacznie intensywniej niż u większości osób, dlatego nawet niewielki nacisk może powodować dyskomfort.
U części dzieci trudności zmniejszają się wraz z rozwojem, jednak jeśli objawy są nasilone lub utrudniają codzienne funkcjonowanie, warto przeprowadzić diagnozę i w razie potrzeby rozpocząć terapię.
Terapia polega na stopniowym oswajaniu dziecka z bodźcami dotykowymi oraz wspieraniu prawidłowego przetwarzania informacji sensorycznych poprzez odpowiednio dobrane aktywności.
Tak. Może utrudniać udział w zabawach, zajęciach plastycznych, czynnościach samoobsługowych oraz kontaktach z rówieśnikami, dlatego w przypadku nasilonych trudności warto skonsultować dziecko ze specjalistą.