Diagnoza SI
Diagnoza SI (integracji sensorycznej) ma na celu ocenę sposobu przetwarzania bodźców sensorycznych przez dziecko oraz występujących trudności i indywidualnych potrzeb rozwojowych.
Proces diagnostyczny obejmuje wywiad z rodzicami, obserwację dziecka podczas przeprowadzania testów oceniających funkcjonowanie sensoryczne i dobór odpowiednich prób. Podczas diagnozy analizowane są między innymi reakcje na bodźce słuchowe, dotykowe, węchowe, smakowe, wzrokowe i ruchowe, a także poziom koncentracji, koordynację ruchową, planowanie motoryczne oraz równowagę.
Po zakończeniu diagnozy integracji sensorycznej następuje omówienie jej wyników z terapeutą, rodzice otrzymują też diagnozę (w formie pisemnej) oraz wskazówki dotyczące dalszego postępowania dostosowane do indywidualnych potrzeb dziecka.
Terapia SI
Terapia SI (terapia integracji sensorycznej) ma na celu wspieranie prawidłowego przetwarzania bodźców sensorycznych przez dziecko. Integracja informacji płynących ze zmysłów jest ważna dla rozwoju ruchowego, poznawczego, emocjonalnego oraz nabywania nowych umiejętności.
Zaburzenia integracji sensorycznej występują, gdy układ nerwowy ma trudności z prawidłowym odbieraniem, przetwarzaniem i organizowaniem informacji zmysłowych. Mogą dotyczyć m.in. zmysłu wzroku, słuchu, dotyku, węchu, smaku, układu przedsionkowego (równowagi) oraz propriocepcji (czucia głębokiego).
Dziecko z trudnościami w zakresie integracji sensorycznej może mieć problemy z koncentracją uwagi, planowaniem i wykonywaniem ruchów, koordynacją, regulacją poziomu aktywności lub reakcją na określone bodźce.
Terapia SI nie polega na nauce pojedynczych umiejętności, ale na wspieraniu pracy układu nerwowego i procesów sensorycznych, które stanowią podstawę prawidłowego rozwoju dziecka. Program terapii dobierany jest indywidualnie, na podstawie diagnozy SI oraz potrzeb dziecka.
Przygotowanie Diety Sensorycznej
Dieta sensoryczna to indywidualnie dobrany zestaw aktywności i strategii wspierających dziecko w prawidłowym odbieraniu i przetwarzaniu bodźców sensorycznych (plan dostarczania bodźców sensorycznych). Jej celem jest pomoc w regulacji poziomu pobudzenia, poprawie koncentracji oraz ułatwieniu dziecku codziennego funkcjonowania.
Dieta sensoryczna opracowywana jest na podstawie obserwacji dziecka, jego potrzeb oraz sposobu reagowania na różnego rodzaju bodźce. Może obejmować odpowiednio dobrane aktywności związane między innymi z ruchem, dotykiem, układem przedsionkowym (zmysłem równowagi) oraz propriocepcją (czuciem głębokim).
Odpowiednio dobrane działania mogą wspierać dzieci, które mają trudności z regulacją emocji, koncentracją uwagi, nadmierną lub obniżoną aktywnością, a także wykazują nietypowe reakcje na bodźce sensoryczne.
Dieta sensoryczna nie jest uniwersalnym zestawem ćwiczeń — powinna być dostosowana indywidualnie do potrzeb i możliwości dziecka oraz stanowić uzupełnienie terapii integracji sensorycznej (SI).
