Neurologopeda dla dzieci i dorosłych - Warszawa Ursynów
Konsultacja neurologopedyczna
Celem konsultacji neurologopedycznej jest ocena funkcjonowania pacjenta, wyjaśnienie przyczyn zauważanych trudności oraz wskazanie odpowiedniego kierunku dalszego wsparcia terapeutycznego. Konsultacja pozwala lepiej zrozumieć potrzeby dziecka lub osoby dorosłej oraz określić, jakie działania terapeutyczne mogą być najbardziej pomocne.
Jeśli konsultacja dotyczy pacjenta, który nie jest uczestnikiem terapii w Gabinecie, neurologopeda przeprowadza wywiad oraz obserwację i ocenę wybranych obszarów funkcjonowania. W zależności od zgłaszanych trudności ocena może obejmować m.in. rozwój komunikacji i mowy, sprawność narządów artykulacyjnych, napięcie mięśniowe mające wpływ na mowę, sposób oddychania oraz funkcje związane z jedzeniem: odgryzaniem, żuciem i połykaniem.
Konsultacja neurologopedyczna może być pomocna w przypadku dzieci i dorosłych z trudnościami w komunikacji, opóźnionym rozwojem mowy, zaburzeniami artykulacji, problemami z jedzeniem i połykaniem, zaburzeniami napięcia mięśniowego, a także pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, rozwojowymi lub po przebytych chorobach i urazach wpływających na funkcjonowanie mowy oraz układu orofacjalnego.
Jeśli konsultacja dotyczy pacjenta będącego uczestnikiem terapii w Gabinecie, neurologopeda udziela informacji dotyczących przebiegu terapii, obserwowanych trudności oraz dalszego postępowania terapeutycznego.
Konsultacja neurologopedyczna może mieć charakter jednorazowy lub cykliczny — w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.
Diagnoza neurologopedyczna
Diagnoza neurologopedyczna ma na celu ocenę rozwoju mowy, komunikacji, sprawności aparatu mowy oraz prawidłowości funkcji mających wpływ na mowę. Pozwala określić występujące trudności, możliwości oraz indywidualne potrzeby pacjenta, a także zaplanować odpowiednią formę wsparcia terapeutycznego.
Proces diagnostyczny obejmuje wywiad, obserwację oraz ocenę wybranych obszarów funkcjonowania, m.in. rozumienia i nadawania mowy, komunikacji, artykulacji, sprawności i napięcia mięśniowego w obrębie aparatu orofacjalnego, sposobu oddychania, funkcji mających wpływ na mowę: odgryzania, żucia i połykania — w zależności od wieku pacjenta i zgłaszanych trudności.
Diagnoza neurologopedyczna jest szczególnie pomocna w przypadku dzieci i dorosłych z trudnościami w rozwoju mowy i komunikacji, zaburzeniami neurologicznymi lub rozwojowymi, trudnościami w karmieniu, problemami z połykaniem oraz zaburzeniami funkcji ustno-twarzowych.
Terapia neurologopedyczna
Celem terapii neurologopedycznej jest wspieranie rozwoju komunikacji, mowy oraz regulacja napięcia mięśniowego. Terapia ma na celu poprawę sprawności narządów mowy, koordynacji oddechowo-fonacyjno-artykulacyjnej oraz funkcji związanych z jedzeniem: odgryzaniem, żuciem i połykaniem.
Terapię neurologopedyczną stosuje się u dzieci i dorosłych m.in. z trudnościami w komunikacji, opóźnionym rozwojem mowy (ORM) , zaburzeniami napięcia mięśniowego, trudnościami w karmieniu, jedzeniu i połykaniu, a także u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi (np. afazja) lub rozwojowymi (np. autyzm, niepełnosprawność intelektualna, afazja dziecięca lub apraksja mowy).
W trakcie terapii neurologopeda pracuje nad usprawnianiem funkcji orofacjalnych, eliminowaniem nieprawidłowych wzorców ruchowych, rozwijaniem komunikacji oraz dostosowaniem sposobów pracy do indywidualnych możliwości i potrzeb pacjenta.
Terapia prowadzona jest w formie cyklicznych zajęć. Metody pracy dobierane są indywidualnie do pacjenta i systematycznie modyfikowane w zależności od postępów oraz aktualnych potrzeb.
